Elektrik üretimi: santralin hesabı neden farklı işler
Santral kapsama 20 MW eşiğinden girer ve faaliyet seviyesini net üretimden hesaplar. Pilot kıyas yöntemi santralin geçmiş beş yıllık ağırlıklı ortalama emisyon yoğunluğuna dayanır; oran %100'dür.
Güncelleme 4 Eylül 2026Kaynak doğrulama 4 Eylül 2026Okuma 5 dakikaYayımcı Resisco Mühendislik A.Ş.
Bu sayfada
DayanakBu sayfada yürürlükteki mevzuat ile bağlayıcı olmayan rehber ve çalışma kaynakları açıkça ayrılmıştır.
- Kömür ve doğalgaz santrali işleten şirketler
- Tesis sınırları içinde yakıt yakarak elektrik üreten sanayi tesisleri (kojenerasyon)
- Enerji şirketlerinin karbon, uyum ve finans birimleri
- Net elektrik üretimini sayaç düzeyinde ayrıştırın; brüt üretim ve iç tüketim ayrı ölçülmeli
- Yakıt bazlı enerji ve emisyon ayrıştırmasını (doğalgaz, ithal ve yerli kömür, diğer) aylık rutine bağlayın
- 2025'ten bu yana üretim ve emisyon verinizi geriye dönük FSR sunumuna hazır hale getirin
- Pilot dönem kapsamındaysanız İzleme Metodolojisi Planınızı 27 Ekim 2026'ya kadar sunun
EMİSYON ZİNCİRİ · ne kadar saldığınız
İki zincir doğrulamada birleşir
Doğrulamadan sonra yol ikiye ayrılır
Bu sayfadaki kapsam, izin, raporlama ve teslim kuralları Yönetmelikten gelir. KPK/2026/1 elektrik üretimindeki Kategori B ve C tesisleri pilota aldı; ücretsiz tahsisat oranını %100 ve kıyas yöntemini santral bazlı geçmiş beş yıllık ağırlıklı ortalama emisyon yoğunluğu olarak belirledi. Sayısal kıyas değeri henüz ilan edilmedi.
Kapsama nasıl girersiniz
EK-1'in ilk satırı, toplam anma ısıl gücü 20 MW ve üzeri tesislerde yakıtların yakılmasını kapsama alır; tehlikeli ve belediye atıklarının yakılması hariç. Bu eşiği aşan termik santraller bu satırdan geçer. Anma ısıl gücü tesis düzeyinde toplanır ve yakıt yakılan bütün teknik üniteler hesaba girer: kazan, türbin, yardımcı kazan ve diğerleri.
Hesap dışı bırakılan üniteler için EK-1'in cümlesi iki okumaya açık; ayrımı ve pratik sonucunu kimler kapsamda sayfasında açtık. Santral ölçeğinde bu ayrım çoğu zaman sonucu değiştirmez, çünkü ana üniteler tek başına 20 MW eşiğini aşar; küçük yardımcı üniteleri olan sınır durumlarda iki hesabı da yapın.
ETS yükümlülüğü ikinci eşikten doğar: kurulu kapasiteye göre ihtiyatlı hesaplanan yıllık emisyonu 50.000 ton CO2e'yi aşan tesisler (Kategori B ve C) sisteme dahil. Kömür santrallerinde bu eşik onlarca kat aşılır; pratikte soru "kapsamda mıyım" değil, "hangi kategorideyim ve cezaların hangi diliminde duruyorum" sorusudur.
Bir nüans önemli: doğalgazın ve ham petrolün iletimi ve depolanması birinci uygulama dönemi sonuna kadar ETS dışında (Geçici Madde 6); ama elektrik üretimi böyle bir istisnaya sahip değildir. Pilot dönem kapsamının hangi tesisleri içereceğini Karbon Piyasası Kurulu belirleyecek.
Pilot ücretsiz tahsisat ve santral bazlı kıyas
KPK/2026/1, pilotta elektrik sektörünün ücretsiz tahsisat oranını kıyas yöntemine göre %100 belirler. Kıyas, santralin geçmiş beş yıllık ağırlıklı ortalama emisyon yoğunluğuna göre santral bazında hesaplanır. Bu yaklaşım elektrik dışındaki dört pilot sektörün tüm tesislerin ağırlıklı genel ortalamasına dayanan yönteminden ayrılır.
Tesisin yapacağı iş; beş yıllık net üretim, yakıt ve emisyon verisini santral sınırında uzlaştırmak, alt tesis sınırını doğru kurmak ve hesap kanıtını İMP/FSR dosyasıyla eşleştirmektir. Sayısal kıyas değeri ve hesap ayrıntıları pilot usul ve esaslarını beklemektedir.
Tek alt tesis, dört yakıt kategorisi
Elektrik tek bir üründür; santralin sisteme tek bir elektrik alt tesisiyle girmesi beklenir. İzleme ve raporlamanın kullanılan yakıta göre ayrıştırılması ise ayrı bir konudur: doğalgaz, ithal kömür, yerli kömür ve diğer yakıtlar (atık, fuel-oil, asfaltit, petrokok, kok gazı ve benzeri) farklı emisyon faktörleri taşır. Harman yakan santralin her yakıt için ayrı alt tesis kurması gerekmez; ayrıştırma alt tesis içinde raporlama düzeyinde yapılabilir. Kesin kurgu onaylı İMP ile belirlenir.
Kural elektrik sektörüyle sınırlı kalmaz. Bakanlığın kıyas uygulamasına ilişkin kararına göre, başka bir sektörde çalışan tesis (entegre demir-çelik, çimento ve benzeri) tesis içinde fosil yakıtla elektrik üretiyorsa bu üretim için uygun PRODCOM koduyla ayrı bir elektrik ürün alt tesisi beyan eder ve tahsisatı bu ürün kodu üzerinden alır. Çalışma dosyasındaki kodlar üretim biçimine göre ayrılır: 35.11.10.20.00 kombine ısı ve enerji (kojenerasyon) üretimi, 35.11.10.30.00 kojenerasyon dışı üretim; tek işi elektrik üretimi olan santral ile tesis içi üretim aynı kodu paylaşmaz. Atık ısıdan elektrik üretimi (WHR) yakıt yakmadığı için bu alt tesisi kurmaz. Karar yayımlanmış bir mevzuat metnine dayanmıyor; kod ataması İMP onayında teyit edilmelidir.
Yakıt bazlı ayrıştırma beş adımlı bir hesapla yürür:
- Her yakıtın enerji içeriği: miktar × net kalorifik değer (TJ)
- Her yakıtın toplam enerji içindeki payı
- Brüt elektrik üretiminin bu paylarla yakıtlara dağıtılması (MWh)
- Her yakıtın emisyonu: enerji içeriği × emisyon faktörü (tCO2)
- Yakıt bazında emisyon yoğunluğu: emisyon ÷ o yakıta atfedilen üretim (tCO2/MWh)
Ölçüm cihazı varsa ölçüm esas alınır; yoksa bu hesap zinciri devreye girer. Sıralamanın tamamı için ölçüm güvencesi sayfasındaki veri kaynağı sırasına bakın. Pratik sonuç şu: yakıt kantarı, gaz sayacı ve net kalorifik değer analizi olmayan santral, kendi verisini üst basamaktan savunamaz.
Faaliyet seviyesi: net elektrik üretimi
Elektrik alt tesisinin faaliyet seviyesi net elektrik üretimi. Formül iki yönden kurulmuş ve birbirini denetler:
FS = E_net = Ü_brüt − T_elektrik üretimi
E_net = E_satılan + E_idari + E_diğer
Brüt üretimden, elektrik üretim faaliyetinin kendi tüketimi (besleme suyu pompaları, fanlar, değirmenler) düşülür. Kalan; satılan elektrik, idari binaların tüketimi ve tesisteki diğer alt tesislerin kullandığı elektriğin toplamına eşit olmalıdır. Bu denge, iç tüketim sayaçlarının neden zorunlu hale geldiğini gösterir: brüt sayaçla yetinen tesis, faaliyet seviyesini doğrulatamaz.
Isı ve elektrik birlikte üretiliyorsa (kojenerasyon), emisyonlar enerji içeriklerine göre elektrik ve ısı alt tesislerine paylaştırılır. Tesis dışına bölgesel ısıtma amacıyla verilen ısı için ayrı bir bölgesel ısıtma alt tesisi söz konusu olabilir; EK-5 bu alt tesisi enerjinin atfedileceği birimler arasında sayar (EK-5, 2.4/a).
Şimdi ne yapmalı
Sıralama, tarihi geçirilemeyecek olandan başlar.
İMP: 27 Ekim 2026. Pilot dönem kapsamındaki işletmeler ilk İzleme Metodolojisi Planını Yönetmeliğin yürürlüğünden itibaren iki ay içinde sunur; Başkanlık gerekli görürse altı aya kadar uzatabilir. İMP, alt tesis yapısını ve veri izleme yöntemini tanımladığı için buradaki kurulum sonraki her belgeyi belirler.
Ölçüm altyapısı. Net üretim dengesinin üç bileşeni (satış, idari, diğer alt tesisler) ayrı izlenebilir olmalı. Yakıt bazlı ayrıştırma için kantar-sayaç-analiz üçlüsü kurulmalı. Veri kaynağı sırası da gözetilir: onaylı plana uygun yöntem en üstte, işletmecinin kendi cihazı onun altında, tedarikçi sayacı ve fatura sonra, dolaylı belirleme ile uzman tahmini en altta durur. Üst basamak teknik olarak mümkünken alta inen tesis gerekçesini planda yazar; ayrıntısı ölçüm güvencesi sayfasında.
Geçmiş veri dosyası. Kıyas değeri hangi yöntemle hesaplanırsa hesaplansın geçmiş üretim ve emisyon verisi işe yarar. 2025'ten bu yana aylık üretim, iç tüketim, yakıt ve emisyon verisini tek dosyada toplayın; kaynağını (sayaç, fatura, analiz raporu) yanına yazın.
Doğrulayıcı sözleşmesi. FSR ile emisyon raporu aynı doğrulama döneminde aynı kuruluş tarafından doğrulanacak. Doğrulayıcı kapasitesi kısıtlı bir piyasada bu, sözleşmeyi erken bağlamak demek.
Kapsam kuralları için kimler kapsamda, formülün bütünü için tahsisat: kıyas yöntemi, alt tesis yapısının plana işlenmesi için İMP sayfasına geçebilirsiniz.
- Resmî Gazete · Türkiye Emisyon Ticaret Sistemi YönetmeliğiYürürlükte27 Ağustos 2026, sayı 33353; yayımı tarihinde yürürlüğe girdi · Madde 4, 5, 13, 29; Geçici Madde 1, 3; EK-1 (20 MW yakma satırı), EK-5
- İklim Değişikliği Başkanlığı · KPK/2026/1 pilot dönem kararlarıDuyuru3 Eylül 2026; ayrı yürürlük tarihi açıklanmadı; ayrıntılı pilot usul ve esasları ayrıca yayımlanacak · 1–8 numaralı kararlar